Ik vond hem in die kist.
In die kist daar.
De kist stond in de slaapkamer van mijn neef Caligula.
Dit was ooit van zijn vader, Germanicus.
Ik zou alles vertellen. Daar hou ik me aan.
Ik zal niets verzwijgen, helemaal niets.
Wat ik nu vertel, zult u misschien niet geloven.
Maar het is waar.
Het is waar.
Over de laatste jaren van Tiberius zwijg ik liever.
Hij bleef in Capri en gaf zich over aan zijn uitspattingen.
Ze dachten dat hij nooit zou sterven. Toen kreeg hij een zware beroerte.
Caligula was zijn eerste erfgenaam.
Gemellus, zijn nog jonge kleinzoon, was tweede erfgenaam.
Voor het geval Caligula vóór hem zou sterven.
Hij is dood.
Echt waar?
Geef me zijn ring.
We vertellen de wereld...
dat de wereld een nieuwe keizer heeft.
Senatoren.
Heren.
Onze geliefde keizer Tiberius Claudius is dood.
Ik heb net zijn vermoeide, oude ogen met deze hand gesloten.
Voor hij stierf haalde hij deze ring, zijn eigen zegel, van zijn vinger.
Hij deed hem aan mijn vinger en zei:
Ik sterf in vrede, kleine Gaius, want ik weet dat jij me opvolgt.
Dat waren zijn laatste woorden.
Ik huilde.
Ik viel op mijn knieën en huilde.
Heren.
Ik sta hier nu...
als jullie keizer.
Lang leve Rome.
Hij leeft weer.
De keizer leeft weer. Hij heeft honger en wil zijn ring terug.
Neem maar. Ik moet hem niet.
Heren, dit is een misverstand.
Hij zag zijn kleren bewegen in de wind.
Nee, hij wil een kotelet. - Stil, of jij wordt een kotelet.
Hij weet niet wat ie zegt.
Ga zelf maar even kijken.
Precies. Ik stel voor dat jullie hier even wachten.
Kom mee.
Ik wil eten.
Ik wil een kote...
Ziet u wel dat hij dood is?
Echt iets voor hem: hij wou weten wat we zouden doen als ie dood was.
Ik zal dit niet vergeten, Macro.
Echt niet.
Heren.
Tiberius Claudius is echt dood.
Geen twijfel mogelijk.
Toen ik binnenkwam, lag hij vredig op bed.
Hij gaat naar Rome en krijgt een prachtbegrafenis.
Heil Caesar.
We staan op de drempel van een glorieuze tijd.
Laat ons deze zoon van Germanicus ons vertrouwen schenken.
Laat de Senaat hem alle macht geven en laat ons uitroepen:
Rome is gered. Heil Caesar.
Herodes Agrippa.
Ik vroeg me laatst nog af wat je aan het doen was.
Ik zat achter geld aan of ik dacht aan u.
Reizen jullie samen?
Ik ging van Brundisium meteen naar Capua, naar hem toe.
Hij wou naar Rome reizen en onderweg bij u langs gaan.
Ik was daar heel blij mee.
Ga zitten. Dat is mijn kleinzoon, Gemellus.
Hij is gegroeid. - In de breedte. Hij eet te veel.
AI dat gebak is niet goed voor je.
Dat verstopt de boel. - Dat is mijn zaak.
Hoor hem met zijn praatjes. Hij denkt dat ie al keizer is.
Ja, samen met mijn neef Caligula.
Stil. Daar ben je nog veel te jong voor.
En mensen worden geen keizer om zich vol te proppen met gebak.
Te veel gebak eten is niet erger dan te veel wijn drinken.
En dat doen veel volwassenen.
Hij eet zoveel omdat Livilla hem verwaarloosd heeft.
Ik heb je geschreven over Livilla.
Ze is dood door mijn toedoen en ik heb er geen spijt van.
Misschien dat alles beter gaat nu Caligula regeert.
Alle titels die u voorstelt, vind ik prima. Drusilla ook.
Ik ga ze allemaal gebruiken.
En het consulaat, Lentulus? Jouw termijn zit erop. Wie wordt de nieuwe?
Die keus is makkelijk.
De Senaat wil u als nieuwe consul. U mag uw eigen collega kiezen.
Ik aanvaard de functie.
Mijn eerste daad als consul is om alle strafdossiers van Aelius Sejanus...
op de markt te laten verbranden.
En ter nagedachtenis aan mijn dierbare moeder, Agrippina...
komt er een jaarlijks festival van paardenrennen en zwaardgevechten.
En voortaan heet de maand september Germanicus, naar mijn vader.
Zoals augustus vernoemd is naar mijn overgrootvader.
Nu heb ik hoofdpijn. De audiëntie is voorbij.
Heb je weer last van hoofdpijn?
Kom naar mijn kamer, dan zal ik 'm verzachten.
Lentulus.
Dit is de man die ik als mede-consul wil.
Gemellus. Een goede keus.
Gemellus niet.
Mijn oom Claudius.
Natuurlijk. Ik deel het met mijn vaders dierbare broer.
Oom, ik benoem u als mijn mede-consul voor de eerste termijn.
Ik consul?
Ja, wij samen.
Ik ken de procedures niet meer.
Dat maakt niet uit. Ik bedenk alles en u voert uit.
Dat gestotter van u maakt mijn hoofdpijn nog erger.
Einde discussie.
Wat heeft hij? - Wat hij heeft?
Waarom schraapt hij zijn keel steeds? - Hij is verkouden.
Doe er wat aan. Dat gekuch is erg irritant.
Hij slikt een hoestdrankje.
Juist ja.
Hopelijk helpt het.
Aan die zwakke borst kan ik niks doen. - Nee, maar het is wel jouw borst.
Is dat uw eigen haar?
Is dat uw eigen haar of is het een pruik?
Mijn eigen.
Waarom hebt u zo veel en ik zo weinig? Heel irritant. U bent veel ouder.
U krijgt uw kamers in het paleis.
Dicht bij mij en mijn zusters. Gezellig.
De hele familie bij elkaar. Ik ben erg gesteld op mijn familie.
Op een enkeling na.
Oom, dit is uw eerste officiële taak als consul.
Laat twee beelden maken van mijn overleden broers Drusus en Nero.
Ze komen op het forum te staan.
In december is de inhuldiging.
Ik weet dat het duur is, maar geld speelt geen rol.
Tiberius heeft 27 miljoen goudstukken nagelaten.
En hoeveel is daar nog van over?
Lentulus.
Hoeveel is ervan over?
Acht tot negen, Caesar.
Niet meer?
Hij had veel schulden.
De krent. Hij maakt schulden en ik mag ze betalen.
Ik had hem moeten vermoorden toen het kon.
Mijn hoofdpijn wordt erger.
Het gedreun van paardenhoeven.
Kom mee naar mijn kamer.
Het zit in mijn hoofd.
Waar was ik gebleven?
U had hem moeten vermoorden.
Ja, ik heb vaak genoeg de kans gehad.
Moet Gemellus naar zijn kamer?
Hij mag best meeluisteren.
Ik ga een historisch verhaal vertellen.
Ik wil dat u het straks opschrijft.
Laat dat gehoest.
Probeer het toch maar.
Lentulus, hoeveel is er nog?
Waarvan?
Van het fortuin van Tiberius.
Acht tot negen miljoen.
Niet meer?
Hij had veel schulden.
Daar hebben we het al over gehad. Wat heb je?
Ik weet wat ik wou zeggen.
Ik zou een verhaal vertellen.
Het was een paar jaar geleden in Capri. Ik was nog een onschuldige knaap.
Ik was geschokt over de bandeloosheid van de oude keizer.
Meer en meer, in mijn vroegrijpe wijsheid...
begreep ik dat de toekomst van Rome afhing van een dolkstoot.
Een dolk...
in mijn hand.
Een gruwelijke daad waartoe ik was voorbestemd.
Maar waarom ik? vroeg ik. Waarom ik, de zachtmoedigheid in eigen persoon?
Waarom moet die zware taak aan mij toevallen?
Maar toch.
Toen ik een nacht niet kon slapen van verdriet...
over wat mijn lieve moeder en broers overkomen was...
besloot ik dat ik, ongeacht de gevolgen...
me eindelijk zou wreken op de man die hen vermoord had.
Met een mes ging ik naar de kamer van de keizer.
Hij lag daar te woelen in een nachtmerrie van schuld.
Het bonsde en beukte in mijn hoofd.
Ja, ik weet het weer. Dat was de eerste keer dat ik het hoorde.
Ik stond op het punt om met mijn dolk toe te slaan.
Toen hoorde ik een goddelijke stem.
Achterkleinzoon, niet doen. Hem vermoorden zou zondig zijn.
Ik verroerde me niet.
Ik keek wie daar sprak, maar behalve de keizer en ik was er niemand.
Maar ik voelde de aanwezigheid van de goddelijke Augustus.
O, god Augustus, riep ik.
Hij heeft mijn moeder en broers vermoord. Moet ik hen niet wreken?
Ook al zal iedereen me dan verachten als een vadermoordenaar.
Augustus antwoordde:
O, grootmoedige zoon, die eens keizer zal zijn.
Wat jij wilt is niet nodig.
Elke nacht wreken de Furiën onze dierbaren in zijn slaap.
Die kwellingen zijn z'n straf.
De kwellingen van zijn dromen en de kwellingen van het hiernamaals.
Hij zal eeuwige pijn lijden, terwijl jij...
Terwijl jij, mijn zoon.
Terwijl jij-u
na een roemrijk bewind tot Augustus op zal gaan.
Ik gooide de dolk weg.
Vader.
Mijn vader.
Help me.
Laat dit ophouden.
Het moet eind november klaar zijn. - Ik doe mijn best.
Zal ik een ander nemen? - We zijn al begonnen.
U hebt alleen marmer besteld. - Morgen beginnen we.
Trouwens, de keizer is voorlopig uitgeschakeld.
Zijn ziekte is uw probleem niet. Zorg dat die standbeelden klaar zijn.
De keizer is even wakker geweest, maar is weer in coma.
Meer nieuws is er niet.
U kunt beter naar huis gaan.
We doen alles wat mogelijk is.
We bidden elk uur voor hem. Zeg hem dat als hij wakker wordt.
Zeg hem dat ik mijn eigen leven voor hem over heb.
Als hem iets overkomt, is dat net zo'n ramp als de dood van Germanicus.
Uw gebeden zullen hem kracht geven.
Oom Claudius, hij is wakker en wil u spreken.
Waarom? - Weet ik niet.
Maar praat hem naar de mond. Anders vermoordt hij u.
Wat moet ik dan zeggen? - Weet ik niet.
Hij wou me vermoorden omdat ik niet van hem zou houden.
Ik moest zweren dat ik wel van hem hield.
Ga dan toch.
Heil Caesar.
Wat ben ik blij om te zien dat u leeft.
En om uw stem weer te horen.
Mag ik de hoop koesteren dat u weer beter bent?
Ik was niet echt ziek.
O, echt niet?
Nee. Ik heb een metamorfose ondergaan.
Deed dat pijn?
Het was als een bevalling waarbij de moeder zichzelf baart.
Dat zal heel veel pijn hebben gedaan.
Als ik vragen mag...
Wat is de aard...
van deze prachtige verandering die over u gekomen is?
Ziet u dat dan niet?
U bent een god geworden.
O, mijn god.
Laat me u aanbidden.
O, hoe heb ik zo blind kunnen zijn?
Ik lijk nog een sterveling. Vandaar.
Ik had het moeten zien. Uw gezicht straalt...
zelfs in dit licht, als een lamp.
Is dat zo?
Geef me die spiegel.
Wat een helder licht.
Ik zou erbij kunnen lezen.
Ik heb altijd geweten dat dit zou gebeuren, dat ik een god was.
Stel je voor.
Toen ik twee was, heb ik een opstand neergeslagen. Dat zegt genoeg.
Net als het verhaal over Hercules als kind.
Of Hercules die in zijn wieg slangen wurgde.
Precies. Mercurius stal slechts enkele ossen.
Maar ik had op mijn tiende mijn vader al vermoord.
Wist u dat niet?
O, godheid.
Terwijl Jupiter zijn vader slechts verbande.
Waarom, als ik zo vrij mag zijn, hebt u dat gedaan?
Ik had last van hem.
Hij wilde mij, een jonge god, discipline bijbrengen.
Ik heb hem van angst laten sterven.
Dus u deed dat allemaal?
Ongelooflijk.
Nee, voor een god is dat heel simpel.
Behalve mijn vader heb ik ook mijn stiefvader vermoord, Tiberius.
Dat heeft Jupiter niet gedaan. - Nee, niet dat ik weet.
Ziet u wel? Anders had u het geweten.
Jupiter sliep met één van zijn zussen, maar ik met alle drie mijn zussen.
Martina zei dat het mocht.
Dus u kende Martina goed?
O ja, heel goed. Een wijze vrouw.
In Egypte bezocht ik haar elke dag. Zij vertelde me over de Griekse goden.
Volgens haar lijk ik op Zeus.
Jupiter is slechts een Romeinse kopie van Zeus.
Zeus was toch met zijn zus getrouwd? Hoe heette zij?
Hera. - Hera, precies.
En ze werd zwanger van hem. - Nee, dat was Metis.
Hij was bang dat het kind hem van zijn hemeltroon zou stoten.
Hij nam het kind uit haar lichaam en slikte het door.
Athene ontsproot toen aan zijn hoofd.
Ja, zo ging het ongeveer.
Ik geloofde die verhalen nooit, maar ik begrijp nu dat ze waar zijn.
Nu begrijpt u waarom ik altijd al een god was.
Drusilla ook. Dat maak ik tegelijk bekend met mijn eigen goddelijkheid.
Dit is het prachtigste moment van mijn leven.
Ik wil nu graag gaan. Dan kan ik meteen een offer voor u brengen.
Uw goddelijkheid is te bedwelmend voor me.
Ik word duizelig, uwe goddelijkheid.
Ga in vrede.
Ik had u willen vermoorden, maar ik heb me bedacht.
Vraag Drusilla of ze hier komt.
Hij wil je spreken.
Hij is god geworden.
Jij ook trouwens.
Wij niet.
Een god? Welke? - Hij denkt dat ie Zeus is.
Dat belooft niet veel goeds. - Of juist wel.
Als hij dat bekendmaakt, sluiten ze de gek op.
Dan komt de republiek terug.
Vriend, dit kon wel eens het beste zijn dat ons ooit is overkomen.
De keizer is in aantocht.
Ik wil u eerst iets vertellen, zodat u een beetje voorbereid bent.
Wij zijn bevoorrecht dat wij iets uitzonderlijks kunnen meemaken.
De keizer heeft een transformatie ondergaan.
Een metamorfose.
Hij is een god geworden.
Dat is heel ongewoon.
Maar wonderen zijn nu eenmaal ongewoon.
Sommige mensen geloven niet in wonderen.
Dat pleit dan niet voor hen.
De keizer tilt er niet zwaar aan.
Hij wil geen ophef en gedoe. Hij wil dat iedereen doet als altijd.
Hij is nu 'n god, maar blijft diezelfde aardige jongeman. Geloof me.
Hij wil graag als vanouds met ons verkeren.
Daarom heeft hij besloten om zijn sterfelijke gedaante te handhaven.
En zijn zuster Drusilla is een godin geworden. Vragen?
Het is natuurlijk buitengewoon.
Maar zoals Macro al zei: daar zijn het wonderen voor.
Waarom zou iemand alleen god kunnen worden na zijn dood?
Vroeg of laat moest er wel een levende god in ons midden opstaan.
We aanbidden Augustus na diens dood.
Waarom dan niet zijn nog levende achterkleinzoon?
We mogen blij zijn dat we dit mogen meemaken.
Volgende generaties zullen ons benijden.
Ze zullen je uitlachen, idioot.
De keizer.
Mijn zus en ik zijn blij u weer te mogen verwelkomen.
Uw genezing is een wonder. - Je hebt ervoor gebeden.
Onze gebeden worden niet altijd verhoord.
Jouw gebeden waren heel bijzonder. Je wou je eigen leven opofferen.
Dat klopt. Dat heb ik gezegd.
En nu?
En nu? Hoe bedoelt u?
Ik leef nog en jij ook.
Maar allebei kan niet.
Belofte maakt schuld. Anders pleeg je woordbreuk. Denk er maar 's over na.
Maar niet te lang. De goden blijven niet wachten. Ik ken ze.
We gaan nu naar het forum en zullen daar het volk begroeten.
Aan dat gehoest gaan we iets doen.
U hebt de beelden toch niet vergeten?
Herodes, jij ook hier? - Om u geluk te wensen, Caesar.
Loop even mee. Ik wil je spreken.
Heeft geen enkele Romein het lef om hem af te maken?
Dat is heel moeilijk, mam. Overal staan lijfwachten.
En ik ben geen moordenaar.
Iedereen hoopt stiekem dat zijn waanzin overgaat of dat hij sterft.
Doe gif in zijn eten. - Ik ga niet moorden.
Een levende god. - En een godin.
Dat zag ik aankomen. Trouwen met je zus. Ze zullen branden in de hel.
Ik heb met haar te doen. - Jij wel.
Ze is bang, dus praat ze hem naar de mond. Geef haar ongelijk.
Ik maakte me van kant. - Niemand wil dood.
Lentulus trok wit weg toen bleek dat de god het meende.
Hij hoopte dat Caligula het zou vergeten, maar nee.
Macro moest zorgen dat hij zijn polsen doorsneed.
Hij verdiende niet beter. En jij ook. Jullie zijn verachtelijke lafaards.
Sinds Germanicus zijn er geen waarachtige Romeinen meer.
Rome is lekker ver weg.
Wees blij dat je niet in 't paleis woont. Die toestanden daar 's nachts...
Hou op.
Zit er nog iets in de schatkist? - Niet veel.
Hij gaf een wagenmenner laatst 20.000 goudstukken voor zijn overwinning.
Als het geld op is, wordt het echt gevaarlijk.
Tot straks bij het eten.
Ze trekt het zich erg aan. - Ik kan 't niet helpen.
Hij is gek, maar ik vermoord hem niet.
Wat is er met ons? Dit zijn de kinderen van mijn nobele broer Germanicus.
Hoe kan dat?
Je kent het verhaal van de Claudische stamboom.
Die draagt twee soorten vruchten: de zoete en de rotte.
De oogst van dit jaar is niet te eten.
Dit huis is niet van hen.
Dit is ons huis.
We zullen hier vaak zijn.
Ik maak een verbinding met het paleis.
En ik hou hier mijn audiënties.
Moet je hem zien. Jupiter.
Ì-Ĳkt hij op een god?
Een mindere god.
Een mindere god, ja.
Hoor je dat?
Je bent te onbelangrijk voor deze tempel.
Wat zeg je daar?
Let op je woorden, anders laat ik je in stukken slaan.
Harder. Ik versta je niet.
Voorlopig mag je me als Zeus aanspreken.
Zijn macht benadert de mijne.
Jij bent een Romeinse kopie van hem, maar je stelt niets voor.
Niets. Hoor je dat?
En dit is Hera.
Naar haar evenbeeld...
hebben de Romeinen jou geschapen.
Jullie gaan naar een bijgebouw.
Jullie staan hier al veel te lang.
In deze tempel wil ik het kind van Zeus ter wereld brengen.
Een kind?
Van mij?
Het kind van Zeus.
Heerser van het universum.
Zeg het tegen haar.
Zeg haar...
hoe het is om door Zeus bemind te worden. Zeg het haar.
Het was alsof de zon in mijn aderen straalde.
Als een schitterende ster.
Alsof alle lichten van het universum in mijn buik ontstoken werden.
En een nieuw universum geboren werd.
U hebt het beloofd.
Ik zei dat ik mijn best zou doen. - Maar morgen is de inwijding.
Nero is klaar. - Ik heb er twee nodig, idioot.
Schelden helpt niet. - Ik laat u verbannen.
Wat moet ik? Ik heb het marmer pas een week binnen.
Het is allang binnen. - O ja? Maar er zat een barst in.
U hebt het voor een ander gebruikt. - Echt niet. Ik zweer het.
Neem Nero maar alvast mee. - Hou het zelf maar.
Door u zit ik in de ellende. - Het zelf houden?
Wat moet ik met een beeld van Nero? - Zoek 't maar uit.
En ik sleep u voor de rechter. - Nee, ik sleep u voor de rechter.
Ik wil geld zien. Ik klaag u aan wegens misleiding. U bent nog niet van me af.
En dat betaalt u ook.
Caesar, ik moet u iets vertellen.
Hoort u het ook?
Wat moet ik horen?
Het gehoest van Gemellus.
Hoort u het niet?
Ik heb de zintuigen van een god. Ik hoor echt alles.
Zelfs een vallend blad ergens ver weg.
Soms is het een kwelling als je zo veel hoort.
Hoort u echt helemaal niets?
Nee, helemaal niets.
Aan tafel hoestte hij ook. Ik heb u gemist bij het eten.
Ik was in slaap gevallen.
Aan tafel hoestte hij voortdurend. Zelfs in zijn kamer kon ik hem horen.
Niemand anders hoorde iets. Zelfs Hera niet.
Hera?
Ach natuurlijk. Hera.
Nee, zij hoort hem vast niet.
Het is gestopt. - O, gelukkig maar.
Ja. Vertel 't maar.
Ja. Het gaat over de standbeelden.
Ja, daar wou ik het over hebben. Is het u ook opgevallen?
Dat geen enkel godenbeeld in Rome op mij lijkt. Dat kan ik niet toestaan.
Zamel alle godenbeelden in Rome in en zet er overal een kop van mij op.
Van uzelf?
En van Hera.
U kunt haar hoofd...
op het beeld van Venus zetten.
Is ze niet mooi?
En ze is zwanger.
Ze heeft mijn kind in haar buik. Een kwellende gedachte.
Wat voor kind wordt het? Groter dan Zeus zelf, heerser van het heelal?
De beelden van Nero en Drusus...
zijn niet op tijd klaar voor de inhuldiging.
De beelden van uw broers...
zijn nog niet klaar.
Niet klaar?
Ik kan er niets aan doen. - Klungel.
Ik had een idioot als u nooit moeten vertrouwen.
Ik moet u de keel doorsnijden. Ik doe het meteen.
Wat is er?
Wie is dat?
Gemellus.
Ik heb zijn hoest genezen.
En u bent geen consul meer. Ik heb u niet meer nodig.
Ik neem wel een ander.
Weg daarmee. Een vreselijk gezicht.
Drusilla, word alsjeblieft wakker.
Toe, Drusilla.
Mijn hoofd.
Alsjeblieft.
Niemand kan groter zijn dan Zeus.
Zelfs het kind van Zeus niet.
Er waren er niet veel op de begrafenis.
Allicht niet. Caligula noemt hem een verrader.
Hij blijft een kleinzoon van Tiberius. En zo jong nog. Wie gelooft die onzin?
Mensen geloven alles als het ze uitkomt.
Wees blij dat er spelen worden gehouden.
Ik wil Claudius alleen spreken.
Natuurlijk. Ik ga al.
Is er iets of heeft de begrafenis u zo aangegrepen?
Het is de begrafenis.
Tot ziens, Herodes.
Gaat u op reis?
Eindelijk zal ik je vader weerzien.
Hoe bedoelt u?
Ik ga zelfmoord plegen.
Ga je nu niet aanstellen.
Dat kan niet. - Wis en waarachtig.
Het is mijn leven. Ik zal blij zijn als ik van het leven hier verlost ben.
Je zult me echt niet missen.
Natuurlijk wel. U bent mijn moeder.
Dat is aardig van je, want zo lief was ik niet voor je.
Dat spijt me, maar ik was erg in je teleurgesteld.
Zeg dat nou niet. - Zie je wel? Je huilt.
Waarom zou ik niet huilen?
Het hoeft niet. Jij hebt je tranen nog nodig. Ik niet.
Doe het niet.
Mijn besluit staat vast. Ik wil niet langer.
Dit was ooit een wereld van mensen, en nu van dolle honden.
Mijn zoon Germanicus is vermoord. En mijn drie kleinzoons.
Mijn kleindochters zijn verloederd en je zus Livilla heb ik zelf vermoord.
Dat was het ergste. Ik had toen zelfmoord moeten plegen.
Wacht nog even. Caligula is ziek. Vroeg of laat...
Nee, Rome is ziek. Hij is slechts het symptoom.
Hij heeft niet het eeuwige leven.
Waarschijnlijk overleef jij hem.
Jij overleeft alles. Dat blijkt.
Ik wil niet langer. Ik vind dat je moet weten wanneer het tijd is om te gaan.
Ik laat alles ordelijk achter.
Betaal mijn schulden en behandel mijn slaven goed.
Ik doe het in Antium. Kom over vijf uur. Dan ben ik wel dood.
Maar wacht tot Briseis bevestigt dat ik dood ben.
Ik reken erop dat je de dodenriten zult verzorgen.
Je moet mijn hand afhakken en apart begraven. Dit is zelfmoord.
Jij bent het type dat zoiets vergeet.
Alsjeblieft.
Steek een fatsoenlijke lijkrede af.
Je mag me nu kussen.
Ze is dood, meester. U mag naar binnen.
Hoe was het?
Het ging heel gemakkelijk, meester.
Als het leven weg wil, is een simpele haal met het mes voldoende.
Heeft ze niet geschreeuwd?
Pas aan het eind.
Ze riep om uw vader.
Drusus, zei ze. Vergeef me.
Vergeef me?
Misschien omdat ze hem zo lang heeft laten wachten.
Ik heb haar opgebaard onder een laken. U kunt nu naar haar toe.
Ja, ik kom er zo aan.
Wees niet bedroefd. Ze wilde gaan. Het kostte haar geen moeite.
Ze was zo kalm. En zo dapper.
Zoals je verwacht van de dochter van Marcus Antonius en Octavia.
Ik heb haar hand afgehakt.
Waarom hebt u dat gedaan?
Dat heeft ze me gevraagd.
Misschien dacht ze dat u het zou vergeten.
Zeusje.
Mijn man.
Waar ben je?
U bent Zeusje niet.
U bent mijn man niet.
U bent mijn rare oude oom Claudius.
Je oma is vandaag begraven.
Moest je daar niet bij zijn?
Goden gaan niet naar begrafenissen.
Je bent dronken.
Mijn man heeft een heerlijk drankje ontdekt.
Het geeft je een gevoel alsof je...
zweeft door de lucht.
Hebt u mijn man gezien?
Hij verstopt zich.
Je broer, bedoel je?
Ja, mijn broer.
Mijn goddelijke...
potente broer.
Potent.
Weet u dat hij vader wordt?
Hera is zwanger van Zeus.
Of Metis of Diana.
Soms ben ik de een, soms de ander. Hij haalt ze wel 's door elkaar.
Waarom geef je hem steeds zijn zin?
En u dan?
U speelt de zot, ik de godin.
Ik walg van je.
Dat zou u tegen hem niet durven zeggen.
U bent bang.
We zijn allemaal bang. Zelfs hij.
Weet u waar hij bang voor is?
Hiervoor.
Hij is bang dat het machtiger zal zijn dan hij en over alles zal heersen.
Nu heb ik iets waar hij bang voor is.
Zeusje.
Waar ben je?
Zeusje, lieveling.
Ben jij daar?
Je laat me schrikken.
Wat prachtig.
Het zal wel een beetje prikken.
Waarom verstop je je hier?
Ik wilde dat je me hier zou vinden.
Kijk maar.
Ik heb mijn hele kamer veranderd.
Olympus.
Goden wonen op bergen.
Ik woon in dit vreselijke paleis. Dit doet me aan mijn echte thuis denken.
En wat is dit?
Een wagen die je naar de hemel zal vervoeren.
Drink dit op.
Ik heb al genoeg gedronken.
Is het hetzelfde? - Jazeker.
Wij goden drinken het voor we een wonder doen. Drink op.
Je weet dat ik van je hou.
Meer dan van alles op deze wereld.
Ik zal je laten zien hoe je naar de Olympus zult gaan.
Kijk maar.
Gouden armbanden.
Die helpen je.
Zij zullen je helpen...
op je tocht.
Gaan we samen?
Wie ben ik?
Zeus, heer van de hemel, mijn man.
En wie ben jij? - Koningin van de hemel, je vrouw.
Vertrouw je mij? - Helemaal, mijn minnaar, mijn heer.
Je zult echt geen pijn voelen.
Hoezo? Wat wil je gaan doen?
Je weet dat ik je niets kan weigeren.
Wat ben je aan het doen?
Wat ben je van plan?
Kom, vertel de hemelse koningin wat haar heer en meester wil.
Ik moet het kind uit de buik van de hemelse koningin halen.
En het doorslikken om een kind te laten ontspruiten aan mijn hoofd.
Ja, lieveling, haal het naar buiten.
Laat Zeus het kind halen en...
Laten we naar bed gaan.
Je koningin heeft slaap.
Wat is dat?
Wat ga je doen?
Je zult echt geen pijn voelen.
Pijn? Waarom zou...
Wij zijn onsterfelijke goden.
Ga niet naar binnen.